آموزش تفاوت پیوند کووالانسی و یونی + نحوه تشکیل و ویژگیها (رایگان)
0 ساعت
0.0
پیوندهای شیمیایی در شیمی از اهمیت ویژهای برخوردارند و در این میان پیوندهای یونی و کووالانسی از رایجترین انواع این پیوندها محسوب میشوند. مولکولها از اتصال چندین اتم از طریق این پیوندها تشکیل میشوند. الکترونهای لایه ظرفیت اتمها در تشکیل پیوندهای شیمیایی نقش کلیدی دارند. در پیوند یونی، اتمها با گرفتن یا از دست دادن الکترون به یون تبدیل میشوند. اگر یک اتم الکترون خود را از دست دهد، به یون مثبت یا کاتیون تبدیل میشود و اگر الکترون دریافت کند، به یون منفی یا آنیون تبدیل خواهد شد. در این شرایط، بارهای مثبت و منفی یکدیگر را جذب کرده و پیوندی قوی میان آنها شکل میگیرد که به آن پیوند یونی گفته میشود. این نوع پیوند معمولا بین یک فلز و یک نافلز رخ میدهد؛ فلز الکترون خود را از دست داده و نافلز آن را جذب میکند. در مقابل، پیوند کووالانسی زمانی تشکیل میشود که اتمها به جای انتقال الکترون، الکترونهای خود را به اشتراک بگذارند. در این حالت، لایههای الکترونی اتمها با هم همپوشانی دارند. پیوند کووالانسی به دو دسته قطبی و غیرقطبی تقسیم میشود و بسته به تعداد الکترونهای مشترک، میتواند به پیوند یگانه (اشتراک یک جفت الکترون)، دوگانه (اشتراک دو جفت الکترون) یا سهگانه (اشتراک سه جفت الکترون) تقسیم شود. تفاوتهای کلیدی پیوند یونی و کووالانسی پیوند یونی بین فلز و نافلز تشکیل میشود، در حالی که پیوند کووالانسی بین دو نافلز رخ میدهد. نقطه ذوب و جوش پیوندهای یونی بالاست، در حالی که این نقاط در پیوندهای کووالانسی پایینتر است. مواد دارای پیوند یونی در دمای اتاق بهطور معمول جامد هستند، در حالی که مواد دارای پیوند کووالانسی غالبا به شکل گاز یا مایع دیده میشوند. در این فرادرس چه چیزی یاد میگیریم؟ در این آموزش، ابتدا به بررسی پیوند یونی و ویژگیهای آن خواهیم پرداخت، سپس پیوند کووالانسی و شرایط تشکیل آن را توضیح میدهیم. در نهایت، با مقایسه ویژگیهای پیوند یونی و کووالانسی، تفاوتهای اساسی این دو پیوند را مشخص میکنیم تا بتوانیم بسته به شرایط و نیاز، از هر یک استفاده کنیم.
