آبله میمون نوعی بیماری عفونی واگیردار است که منشا آن ویروس آبله است. این بیماری هم در انسان و هم در حیوان شایع است و با علائمی مانند ایجاد دانههایی روی پوست، تب، سردرد، دردهای عضلانی و ضعف عمومی همراه میشود. این نشانهها بین ۵ تا ۱۰ روز در بدن نهفته میمانند و سپس با ظهور تاولهای پوستی، خبر از شروع بیماری میدهند. عامل انتقال ویروس آبله میمون در انسانها از طریق تماس فیزیکی با بیمار یا وسایل آلوده به این ویروس است. همچنین میتواند از طریق حیوانات بهویژه جوندگان سرایت کند. ویروس آبله میمون به دو دسته تقسیم میشود: دسته اول نوع حاد بیماری و مهلک است. برخی از نمونههای گزارششده تا ۱۰٪ از بیماران را در کام مرگ فرو برده است. هرچند، در آمار مبتلایان اخیر، درصد مرگومیر کمتری مشاهده میشود. دسته دوم در سال ۲۰۲۲ به صورت جهانی شیوع پیدا کرد. عفونتهای ناشی از این دسته به اندازه دسته اول شدید نیست و بیش از ۹۹٬۹ درصد از مردم، پس از گذراندن دوره بیماری، بهبودی کامل پیدا کردند. علائم: افزایش دمای بدن سردرد دردهای عضلانی کمردرد تورم غدد لنفاوی تب و لرز خستگی مفرط درد مفاصل انتقال امپاکسویروس، از راه تماس با حیوان یا افراد آلوده به این ویروس منتقل میشود. پس راه انتقال این ویروس را در حالت کلی به دو شکل میتوانیم تعریف کنیم: انتقال از انسان به انسان انتقال از حیوان به انسان راه های پیشگیری: از هر گونه تماس پوستی با افراد مبتلا به این بیماری و حیوانات ناقل ویروس، خودداری کنید. از برقراری رابطه جنسی با فرد آلوده تا قبل از بهبودی کامل، اجتناب کنید. بهداشت شخصی را رعایت کنید. مرتب وسایل بیمار و سطوحی که به ویروس آلوده شده را ضدعفونی کنید. از ماسک استفاده کنید و دستکش یا لباسهای مخصوص بپوشید. در صورت بروز علائم، به پزشک مراجعه کنید و خودتان را قرنطینه کنید. از خوردن گوشت حیوانات شکاری در مناطقی که ویروس آبله میمون شایع است، خودداری کنید. از سفر کردن به کشورهای آفریقایی اجتناب کنید و به سراغ حیوانات خانگی وارداتی نروید.
