روانشناسی رشد، یکی از مهم ترین درس های علمی در تمامی دوره های روانشناسی، علوم تربیتی و مددکاری در اغلب دانشگاه های ایران و جهان است. اهمیت رشد انسان به عنوان حوزه ای علمی، میان رشته ای و کاربردی منجر به آن شده است که تغییرات بشر از تولد تا پیری، موضوع کنجکاوی بسیاری از دانشمندان این حوزه قرار گیرد. مخزن عظیم اطلاعات ما درباره رشد انسان میان رشته ای است و از ترکیب تلاش های افراد در حوزه های مطالعاتی متعدد مانند: روانشناسی، جامعه شناسی، انسان شناسی، زیست شناسی، آموزش و پرورش و پزشکی به دست آمده است و موضوعات متنوعی در روانشناسی رشد، مورد بحث قرار می گیرند. به طور مثال این که چگونه افراد، با وجود این که الگوهای رشدی به نسبت ثابتی را طی می کنند، منحصر به فرد هستند و این که چگونه شرایط تاریخی و فرهنگی – اجتماعی بر سلامت جسمی و روانی یک نسل اثر می گذارد به طور خلاصه، روانشناسی رشد به توصیف و شناسایی عواملی می پردازد که بر ثبات و تغییر شکل انسان ها از لحظه لقاح تا مرگ تمرکز دارند. باید توجه داشت که در این واحد درسی نظریه های متعددی درباره رشد انسان مطرح می گردد. هر یک از این نظریه ها بر جنبه خاصی از رشد تمرکز دارند. هیچ نظریه واحدی نمی تواند ادعا کند که تمامی ابعاد جسمانی، روانی، عاطفی، اجتماعی، فرهنگی و شناختی انسان را به طور کامل تبیین می کند، زیرا انسان موجودی بی نهایت پیچیده است، اگر چه همه پژوهشگران درباره رشد انسان اتفاق نظر ندارند، اما وجود نظریه های متعدد در یک حوزه به پیشرفت دانش کمک می کند. مخاطبان و دانشجویان این فرادرس باید با اتخاذ یک رویکرد انتقادی، دیدگاه های مختلف را بخوانند و بیاموزند و به طور مستقل مورد تحلیل و بررسی قرار دهند و در نهایت به یک رویکرد همه جانبه و جامع درباره رشد انسان دست یابند. این آموزش، ابعاد مختلف رشد و تحول نوزاد انسان را از بدو تولد تا رسیدن به نوجوانی مورد بررسی قرار می دهد و نظریه های مختلف در این باره را با تکیه بر منابع جدید معرفی می کند.
