امروزه روش تحقیق در انسانشناسی (مردمشناسی) به طور میانرشتهای مورد استفاده قرار میگیرد و به عنوان یکی از روشهای کیفی موثر، مورد توجه پژوهشگران واقع شده است. نگارش مردمنگارانه به لحاظ نزدیکی فنی به فنون نگارش ادبی برای علاقهمندان به ادبیات واقعگرا، میتواند جالب توجه باشد تا آثار درخشانی را با این روش منتشر کنند. در این فرادرس با زمینهها و رویههای عملی این روش آشنا میشویم و ضمن مطالعه گزیدههایی از برخی آثار کلاسیک مردمنگاری، به مطالعه طرحها و ابزارهای گردآوری دادهها و نوشتن مردمنگارانه میپردازیم. هدف از این فرادرس، اول تقویت روحیه پژوهش کیفی درباره مسائل مهم فرهنگی، اجتماعی و زیستمحیطی و دوم، تقویت روحیه مطالعه و خوانش متون کلاسیک و جدید در حوزه شناخت روش است، لذا پیشنهاد میشود دانشجویان گرامی موضوعی را برای مردمنگاری انتخاب کنند و در روند پیشرفت این کلاس یک طرح تحقیق برای آن بنویسند. همچنین تا حد ممکن به مطالعه پژوهشهای قدیم و جدید بپردازند که با روش مردمنگاری نگاشته شدهاند. با وجود آنکه در سالهای اخیر، کتابها و منابعی در این حوزه به زبان فارسی منتشر شده، اما همچنان نیاز است تا دانشجویان و پژوهشگران به طور عملی درباره این روش آموزش ببینند تا شاهد چاپ مقالات ارزنده در مجلات پژوهشی معتبر و کتابهای مردمشناختی درباره فرهنگ بومی و مسائل اجتماعی-فرهنگی، با استفاده از روش تحقیق در انسانشناسی توسط شما و دانشجویان دیگر باشیم. یکی از گامهای اساسی در فهم فرهنگ، انجام پژوهش میدانی با استفاده از ابزار مشاهده مشارکتی و غوطهوری در میدان است. فهم فرهنگ، هنر، رفتارها و مناسک مردم با تحقیقات کمی و آماری به دست نمیآید. پژوهشگر با ورود بیواسطه به میدان فرهنگی و تعامل با مردم است که میتواند به فهم فرهنگ دست پیدا کند. با همین هدف، امروزه روش مردمنگاری به طور میانرشتهای و به عنوان یک روش کیفی موثر هرچه استفاده میشود. گردآوری داده در مردمنگاری با ابزارهای علمی، تحلیل داده با کمک طرحهای مردمنگارانه و استفاده از فنون نگارش ادبی، سه مرحله اصلی کار است. در این آموزش یاد میگیریم که چگونه یک کار پژوهشی ارزشمند مردمنگاری را تدوین کنیم.
