مصدر چیست؟ برخی از کلمات در زبان فارسی به طور همزمان ویژگیهای فعلها و اسمها را دارند. اینگونه کلمات معنای اصلی فعلها را نشان میدهند، اما ویژگیهای زمان، شخص و شمار را ندارند. این کلمات که به آنها مصدر گفته میشود، در واقع به عنوان اسم در نظر گرفته میشوند. مصدرها به طور کلی بر اساس شاخصهای مختلفی از جمله اصلی یا جعلی بودن، ساختار و لازم یا متعدی بودن دستهبندی میشوند. ترکیب بن ماضی + «ـَ ن» مصدر اصلی را میسازد. چنانچه یک اسم، صفت یا فعل عربی به «ید» و «ـَ ن» اضافه شود، در این صورت مصدر جعلی ساخته شده است. مصدرها از نظر ساختار نیز به انواع ساده، پیشوندی و مرکب تقسیم میشوند. همچنین، مصدرها بر اساس لازم یا متعدی بودن فعل به دو دسته لازم و متعدی تقسیم میشوند. چنانچه نشانه مصدری «ـَ ن» در کلمهای وجود نداشته باشد، آن کلمه بر معنای مصدری دلالت دارد که به آن "اسم مصدر" یا "حاصل مصدر" گفته میشود. این نوع از کلمات ساختارهای مختلفی دارند. در این فرادرس چه چیزی یاد میگیریم؟ در این آموزش، هدف ما درک کامل مباحث و موضوعات مربوط به مصدر است. ابتدا به معرفی مصدر میپردازیم، سپس انواع شاخصهای دستهبندی مصدرها را توضیح خواهیم داد. علاوه بر این، نحوه تقسیمبندی هر یک از مصدرها بر اساس اصلی یا جعلی بودن، ساختار و لازم یا متعدی بودن را بررسی میکنیم. همچنین با اسم مصدر و ساختارهای آن آشنا خواهیم شد و در نهایت، انواع مصدرها در زبان فارسی را با ذکر مثالهای کاربردی مورد تحلیل قرار میدهیم.
