توجه به روستاها یکی از مهمترین ابعاد توسعه پایدار است و گردشگری روستایی یکی از راهبردهای موثر در دستیابی به اهداف آن خواهد بود. گردشگری روستایی به دلیل خلق فرصتهای اشتغالزایی و بهرهبرداری مناسب از منابع روستایی میتواند مسیر مهاجرت منفی روستاییها را کاهش دهد و ساختار مصرف منابع حیاتی روستاها را به شکل مطلوبی مدیریت نماید. هر چند دسترسی به چنین هدف مهمی بدون بهرهگیری از دانش کافی و آگاهی از شرایط محیطی، امکانپذیر نخواهد بود. گردشگری روستایی به عنوان یکی از گونههای گردشگری، رشد پر شتابی را دنبال میکند و مخاطبان آن روز به روز در حال افزایش است. علت چنین اقبالی، تغییر رویکرد رفتاری و انگیزشی مصرفکنندگان صنعت گردشگری در مواجهه با معضلات شهرنشینی است و همین امر، عامل مهمی در توجه به ظرفیتهای گردشگری روستایی خواهد بود. از این رو پرداختن به ابعاد گردشگری روستایی و چارچوبهای مفهومی و عملیاتی آن در قالب برنامههای آموزشی بیش از پیش ضروری به نظر میرسد. بر همین اساس آموزش پیش رو تلاش دارد با معرفی مبانی گردشگری روستایی و چارچوبهای اجرایی و عملیاتی آن به ترسیم چشمانداز نظری مطلوب از این بخش پرطرفدار و رو به رشد نائل آید و در نهایت با جایگاهیابی این حوزه در صنعت گردشگری ایران به معرفی بخشها و روستاهای هدف گردشگری روستایی ایران بپردازد.
